TYT'ye 300 günde nasıl çalışılır? Bir plan iskeleti

Sınava kalan gün sayısını her sabah saymak, motivasyon değil kaygı üretir. Oysa o sayı bir tehdit değil, bir bütçedir. Elinizde belli sayıda gün var ve mesele bu bütçeyi doğru kalemlere bölmek. 300 gün kulağa bol gelir ama plansız harcandığında son iki aya sıkışan bir deneme yığınına dönüşür.

Üç dönem, tek çizgi

Hazırlığı tek bir maraton gibi düşünmek yerine üç üst üste binen döneme ayırmak işi kolaylaştırır. Bu dönemler keskin duvarlarla ayrılmaz; biri biterken diğeri çoktan başlamıştır.

• Kuruluş (ilk ~%50): Konu bitirme ağırlıklı. Her konunun ardından az sayıda ama nitelikli soru. Amaç eksiği görmek, hız değil.
• Pekiştirme (orta ~%30): Konular büyük ölçüde bitmiştir. Branş denemeleri ve konu tekrarları öne geçer; yanlışlar artık yol gösterir.
• Prova (son ~%20): Genel denemeler sınav saatinde çözülür. Yeni konu öğrenmek değil, mevcut bilgiyi sınav koşulunda çalıştırmak esastır.

Deneme, bilgiyi ölçmez; bilginin sınav koşulunda ne kadar dayandığını ölçer. Bu yüzden son döneme bırakılmaz, sürecin içine yayılır.

Haftanın omurgası

Günlük plan yerine haftalık bir omurga kurmak daha gerçekçidir; çünkü bir günü kaçırmak tüm zinciri bozmaz, hafta içinde telafi edilir. Sağlıklı bir hafta genellikle şuna benzer: dört-beş gün konu ve soru, bir gün deneme ve analiz, bir gün hafif tekrar veya dinlenme.

Analiz günü çoğu öğrencinin atladığı yerdir. Denemeyi çözmek işin yarısıdır; yanlışların hangi konuya, hangi hataya düştüğünü görmek diğer yarısı. Zihin haritaları burada işe yarar: yanlışı bir dalın üstünde işaretlediğinizde, eksik konu bir liste değil bir resim olur.

Ölçmeden ilerlemeyin

Planın işleyip işlemediğini his ile değil veriyle anlarsınız. Düzenli aralıklarla net hesaplayın, denemeleri kaydedin, eğrinin yönüne bakın. Yön yukarıysa plan çalışıyordur; yatay veya aşağıysa çalışma biçimi değişmeli, süre değil. Bu sitedeki net hesaplayıcı ve sayaç tam da bu ölçümü kolaylaştırmak için var.